فارم جوجه کشی

ابتکار یک جوان تخاری؛ از ساخت ماشین جوجه‌کشی تا ایجاد فرصت‌های شغلی

ذبیح‌الله امانی، یکی از جوانان ولایت تخار است که با ایجاد فارم پرورش بودنه و ساخت ماشین جوجه‌کشی توانسته به گونۀ مستقیم و غیرمستقیم برای شمار زیادی از متقاضیان بازار کار، فرصت‌های شغلی را فراهم بسازد. آقای امانی سال گذشته از دانشکدۀ اقتصاد و توسعۀ زراعتی دانشگاه تخار فارغ شده است.

این پسر جوان کوشیده است به جای سرگردانی پشت دروازۀ اداره‌های دولتی جهت کاریابی، خودش دست به کار شود و نخستین هستۀ تولیدی را به منظور ایجاد فرصت کاری برای خود و دیگران ایجاد کند. این جوان تخاری می‌گوید که فارم پرورش بودنه را سال گذشته با هزینۀ یک میلیون افغانی در ولایت تخار به هدف اشتغال‌زایی و برطرف‌سازی نیازمندی‌های بازار از ناحیۀ کمبود گوشت و مواد ارگانیک ایجاد کرده است و در مدت یک سال به پیشرفت‌های چشم‌گیری دست یافته است.

دستگاه جوجه‌کشی که توسط این جوان تازه‌فارغ ساخته شده است قابلیت تولید جوجۀ مرغ ، مرغابی، غاز، فیل‌مرغ، بودنه، کبک و دیگر پرنده‌گان را دارد که متقاضیان بی‌شماری از تولیدات آن خریداری می‌کنند. آقای امانی می‌گوید که دستگاه دست ساخت او به گونۀ خودکار عمل می‌کند و افزون بر این ‌که کنترل رطوبت و دما به گونۀ دیجیتالی تنظیم شود، از سیستم بلند تهویه اضطراری و فوری نیز برخوردار است.

این دستگاه تولید جوجه به دلیل داشتن ظرفیت بلند تولید و نتیجه‌بخشی موثر مورد استقبال مردم قرار گرفته و بسیاری از فارم‌داران از ماشین‌های تولید شده توسط آقای امانی خریداری می‌کنند. به گفتۀ امانی، بهای هر دستگاه جوجه‌کشی که توسط او ساخته می‌شود از ۵۰ هزار تا صد هزار افغانی می‌باشد و بیشتر مشتریان این ماشین‌ها را فارم‌داران ولایت‌های کابل، بلخ، کندز، بدخشان، تخار، سمنگان و ولسوالی‌های ولایت تخار تشکیل می‌دهند.

به سخن این جوان تخاری، اکنون پس از به کارگیری این دستگاه در تولید جوجه، فارم تولید بودنۀ او رونق بیشتری گرفته است و در این فارم تولید و پرورش بودنه برای ۶ تن از جوانان به گونۀ مستقیم و برای ده‌ها تن دیگر به گونۀ غیرمستقیم در بازارهای ولایت تخار زمینۀ کار فراهم شده است.

این جوان کارآفرین می‌گوید، پس از این که میزان تولیدات او افزایش یافته است، تصمیم گرفته تا دامنۀ فعالیت‌هایش را به ولایت‌های دیگر نیز گسترش دهد و اکنون نمایندگی‌های این فارم در ولایت‌های بلخ، کندز، بغلان، سمنگان و بدخشان نیز ایجاد شده است. امانی می‌افزاید که اکنون در همۀ این ولایت‌ها شمار زیادی از جوانان و متقاضیان کار که به دلیل نبود فرصت‌های کاری در تنگنای زنده‌گی قرار داشتند به گونۀ مستقیم و غیرمستقیم در فارم‌های تولید و پرورش پرنده‌گان اهلی و وحشی آنان مصروف کارند و از این طریق مخارج زنده‌گی‌شان را تأمین می‌کنند.

آقای امانی تصریح می‌کند اگر مورد حمایت نهادهای کمک‌کننده و حکومت قرار گیرد، به خوبی می‌تواند همۀ نیازمندی‌های بازارهای کشور را در چند سال آینده در زمینۀ دسترسی به گوشت پرنده‌گان حلال برطرف کند.

با آن ‌که هنوزهم بازارهای کشور متکی به تولیدات خارجی است و بخش بزرگی از نیازمندی‌های مواد غذایی به شمول گوشت هنوزهم از بیرون کشور وارد می‌شود، اما شماری از بازرگانان و فارم‌دارانی که مصروف پرورش انواع گوناگون پرنده‌گان خانه‌گی و وحشی هستند، می‌گویند که در صورت حمایت حکومت از تولیدات آنان، می‌توانند افزون بر رفع نیازمندی‌های بازار با تولیدات بیرونی نیز رقابت کنند و برای بسیاری‌ها از این طریق زمینۀ کار را فراهم بسازند.